Gıda ambalajları, gıdayı içinde tutma ve koruma, gıdanın kalite ve güvenliğini sağlama, gıda hakkında tüketicilere bilgi iletme gibi önemli özelliklere sahiptir. Ambalaj, dış etkenlere karşı başlıca savunmayı sağlar ve doğal olarak yüksek derecede bir koruma oluşturur. Ancak, gıda ile ambalaj malzemeleri arasındaki istenmeyen etkileşimlerden oluşan problemler paketin dikkatli tasarımı ve yapımıyla üstesinden gelinebilir. En çok bilinen ve istenmeyen etkileşim, paketleme malzemelerinden gıdaya geçen kimyasal maddeler veya diğer bir deyişle migrasyondur. Bu problemin üstesinden gelebilmek için gıdayla temas eden malzemeler konusunda mevzuatlar ve düzenlemeler geliştirilmiştir. Toplam migrasyonun yanısıra, spesifik migrasyon olarak isimlendirilen spesifik kimyasal maddelerin yeni geliştirilmiş paketleme malzemeleri, gıda hazırlama yüzeyleri, pişirme ve mutfak eşyaları, tüm gıdayla temas eden malzemelerden gıdalara geçişi çok önemlidir. Özellikle ucuza üretilmiş ve ithal edilmiş plastik kaplarda büyük problemlerle karşılaşılmaktadır.

Gıda ambalajlamanın gıda güvenliği yönüne ek olarak, yeni teknolojilerle yeni ambalajlama malzemelerinin geliştirilmesi gıdaların raf ömrünü uzatmak ve gıda kayıplarını azaltmak için çok önemlidir. Tüketiciler kalitesi yüksek ve raf ömrü uzun gıdalar için çok fazla talepte bulunmakta, bu da gıda ve ambalaj endüstrilerine büyük etki yapmaktadır. Geleneksel ambalajlama yöntemleri gıdaların raf ömrününün uzatılmasına yetersiz kalmaktadır. Ambalaj teknolojisinde kullanılan yeni yöntemler, aktif, antimikrobiyal paketleme ve nanoteknoloji uygulamaları ile gıdaların raf ömrünü uzatmak mümkündür. Bu yöntemlerle ürünün raf ömrü daha uzun olmakta, gıdanın güvenliği ve duyusal özellikleri iyileşmekte, ve böylece paketlenmiş ürünün kalitesi korunabilmektedir.